رهبر فرزانه انقلاب امسال را سال "تولید ملی و حمایت از كار و سرمایه ایرانی" نامیدند. نامگذاری بیش از 10 سال با مضامین اقتصادی، بیانگر تاكید معظم له بر سازندگی، استقلال و مجاهدت اقتصادی و توسعه و تعالی كشوردرمسیر پر تلاش و مجاهدانه توسط دولت و مردم است.

نامگذاری هر سال توسط رهبر معظم انقلاب در دودهه اخیر، علاوه بر اینكه مهمترین گام در تعیین استراتژی كلان و برنامه های كشور محسوب می شود، چراغ راهی برای حركت در مسیری با فراز و نشیب اما پرفروغ بوده است. نكته ظریف این موضوع آن است كه عناوین به كار رفته برای هرسال - كه از آن می توان به عنوان مهمترین هدف اعلام شده سال نام برد - صرفا كاربری و یا زمانبندی محدود یكساله را ندارد بلكه می تواند به عنوان الگویی عملی در ادوار مختلف نیز به كار گرفته شود. به همین دلیل ضرورت بازنگری و بازخوانی فعالیت ها و عملكردهای صورت گرفته توسط سازمانها و نهادهای دولتی و مردمی در حوزه های مطرح، یك تمهید ملی به شمار می رود. با در نظر گرفتن عناوین تعیین شده برای نامگذاری های سالیان اخیر، انتظار می رود كه كشور هرسال مشحون از رویش، تولید و بازتولید اندیشه، برنامه و اقدام در جهت محقق ساختن جهاد اقتصادی، همت مضاعف،كارمضاعف، شكوفایی و نوآوری در ابعاد مختلف باشد. صرفه جویی و كار سازنده، انضباط اقتصادی و مالی، عدالت اجتماعی، وجدان كاری و انضباط اجتماعی وظیفه ای یكساله نیست كه با اتمام سال، این وظیفه از دوش برداشته شود. عدالت اجتماعی، پاسخگویی به مردم از سوی قوا و خدمتگزاری، نهضتی دائمی و پایدار می خواهد تا چارچوبی نهادینه، قدرتمند، اساسی و ماندگار یابد... و البته نیل به همه این اهداف متعالی، همبستگی و اتحاد ملی و مشاركت عمومی بی وقفه را در عرصه ها و ادوار مختلف سیاسی و اجتماعی می طلبد تا نگاره های توفیق و تعالی در كشور نقشی استوار یابند. با این رویكرد كه عناوین ماندگار سالهای قریب به دو دهه اخیر ، مسیر ساختن كشور را در تاریخ ، روشن و شفاف كرده است، در نخستین روز از سال 1391 مورد بازخوانی قرار می گیرند:

ادامه در ادامه مطلب

اقتصاد سیاسی سیاست‌گذاری اشتغال در ایران نوع مقاله : تجمیعی بحثی كه ارائه می‌كنم از طرح یك مقدمة كلی راجع به ابعاد اهمیت مسئله اشتغال شروع می‌شود و بعد توضیح خواهم داد چرا با رویكرد اقتصاد سیاسی می‌توانیم درك بهتری از این مسئله داشته باشیم و سپس مسائلی كه در اقتصاد سیاسی سیاست‌گذاری اشتغال ایران وجود دارد را مورد واكاوی قرار داده و در پایان یك جمع‌بندی تقدیم خواهد گردید. به عنوان اولین نكته مقدمه توجه دوستان را به این مطلب جلب می‌كنم كه مهمترین وجه مشترك همة تمدن‌ها این بوده كه از آغاز شكل‌گیری تمدن بشری و در همة فراز و نشیب‌هایی كه تمدن‌ها داشتند همگی اساساً پیرامون مسئلة كار ساماندهی شده‌اند و ما تمدن‌های مختلف را بر محور كار اصلی كه در آن تمدن بوده اسم‌گذاری كرده و شناسایی می‌كنیم. بنابراین وقتی بحث از كار به میان می‌آید باید توجه داشت به مهمترین عنصر تمدن‌ساز در جامعة بشری فكر می‌كنیم. نكتة دوم اینكه با وجود همة تفاوت‌هایی كه در تجربه‌های توسعه در طول تاریخ وجود داشته یكی از نكات بسیار مهم این است كه نقطة عزیمت همة تجربه‌های توسعه عبارت از اولویت حداكثرسازی استفاده از ظرفیت‌های سرمایة انسانی بوده یعنی در هر جایی كه در فرایند توسعه اختلالی مشاهده می‌كنید یكی از مؤلفه‌های جدی توضیح‌دهندة اختلال میزان و نحوة استفاده از نیروی كار انسان‌ها است. نكتة سوم اینكه اشتغال به همان اندازه كه ركن ركین توسعه محسوب می‌شود و مهمترین عامل شكل‌دهندة‌توسعه است مانند خود توسعه یك پدیدة چندبعدی است و بعضی از نظریه‌پردازان از جمله آمارتیا سن در بحث‌های اشتغال از یك طرف روی این نكته پافشاری می‌كنند كه برای شناخت یك پدیدة چندبعدی لزوماً باید روش‌شناسی متناسب با آن را اختیار كرد و از طرف دیگر در مقام دفاع از این ایده مهمترین نكته‌ای كه بیان می‌كنند این است كه رویكردهای تك‌ساحتی به هیچ‌وجه نمی‌تواند بصیرت‌های مورد نیاز راجع به ابعاد اهمیت مسئله اشتغال را برای ما آشكار كنند. سن در مقالة تاریخی خود راجع به اشتغال در سال 1997 به نكتة لطیفی اشاره می‌كند: از نظر او با منطق توزیع درآمد دریافتی یك شخص از محل كمك‌های بلاعوض دولتی ممكن است دقیقاً معادل و مساوی درآمد ناشی از اشتغال باشد و این ممكن است نظام سیاست‌گذاری را در معرض این اشتباه قرار دهد كه پس می‌توان نارسائی‌های سیستم در زمینة خلق فرصت‌های شغلی مولد را از طریق رویكردهای رانتی، اعانه‌ای یا صدقه‌ای سامان داد بدون اینكه كوچكترین مشكلی در زمینة فرایند توسعة ملی ایجاد كند و بعد از این زاویه روی تأثیرات شگرف اشتغال بر فرد، خانواده و اجتماع بحث می‌كند و نشان می‌دهد به اعتبار آن مجموعه ملاحظات كه در نگرش صرفاً اكونومیستی نادیده گرفته می‌شود ما باید متوجه باشیم كه نگاهمان را در مسئلة اشتغال متناسب كنیم با پیچیدگی‌هایی كه دارد و اگر بخواهیم حق مطلب را ادا كنیم ناگزیر می‌بایست از رویكرد فرارشته‌ای استفاده كنیم. نكتة دیگری كه ایشان گوشزد می‌كند این است كه از بعضی جهات حتی با منطق اقتصادی، اهمیت وجوه غیراقتصادی اشتغال از وجوه اقتصادی‌اش بیشتر است و این چیزی نیست كه با ابزارهای متداول قابل درك باشد. نكته چهارم این است كه به لحاظ تاریخی حتی اگر به زمان‌های خیلی دور نخواهیم بپردازیم حداقل از دورة انقلاب صنعتی به بعد به صورت فزاینده‌ای به موازات پیشرفت تكنولوژی در كشورهای صنعتی كه برای ما به عنوان كشورهای در حال توسعه به واسطه تحویل‌گرایی‌های افراطی نسبت به مفهوم تكنولوژی و تحویل آن به وجه سخت‌افزاری دستاوردی از قبیل دوگانگی با تمام مسائل جانبی به همراه داشته با پدیده‌ای روبرو هستیم كه از آن به عنوان پارادوكس اشتغال نام برده می‌شود. منظور از پارادوكس اشتغال این است كه ناهنجاری‌هایی كه در نظام سیاست‌گذاری توسعه وجود داشته و فقدان بصیرت‌های كافی كارشناسی در این زمینه موجب گردید كه در بخش بزرگی از دوران بعد از انقلاب صنعتی اكثر كشورهای در حال توسعه با شرایط پارادوكسیكال فزونی همزمان عرضه نسبت به تقاضای نیروی كار و فزونی تقاضا نسبت به عرضه در بازار كار روبرو باشند.

ادامه در ادامه مطلب

هر کسی از نامی که رهبری برای سال های مختلف انتخاب و اعلام می کند برداشت خاص خودش را دارد و سعی می کند آن را با اوضاع کشور و مردم تطبیق داده و از ضرورت آن سخنی به میان بیاورد. شرایط حاضر در جهان و تحمیل تحریم های سنگین با دامنه های بسیار گسترده یکی از زمینه هایی است که به دنبال سال جهاد اقتصادی امسال را با تولید ملی شروع کنیم.

مبحث اصلی در سال جدید تولید ملی و ارزش هایی که برای آن وجود دارد می باشد. بحث تولید ملی چرا باید در جهان کنونی دارای اهمیت باشد. نگاه جامع اقتصادی و بازار چه برداشت هایی را القاء می کند؟ توقع این است که ماهیت تولید ملی به تولیدات صنعتی محدود نشود و تولید جامع در کلیه موضوعات تولید مد نظر قرار داده شود که شامل بخش های صنعت, کشاورزی و خدمات می باشد.

از سال های دور غرب برای استیلای هرچه بیشتر بر اقتصاد کشورهای جهان و مکیدن اقتصاد خرد و کلان کشورهای کوچکتر به نفع کارتل ها و تراست های بین المللی و کشورهای مسلط, برنامه های جهانی شدن را طراحی کرد که در حوزه اقتصاد ابتدا نام گات (GOTT) به خود گرفت و در ادامه به سازمان تجارت جهانی (World Trade Organization) یا (WTO) تغییر نام داد.

ماموریت اصلی این سازمان جهانی این بود که با کار بر روی روند اجباری سازی حذف تعرفه های کالاهای وارداتی و یارانه های تولید ملی در ظرف چند سال وضعیت کشورها را به گونه ای تعریف کند که تولید در کشورهای ضعیف توسط سرمایه های ملی آن کشورها از هرگونه مزیت نسبی محروم شده و با اتخاذ روش های دمپینگ (Damping) اقتصادی تمام نیروهای کار به همراه بازار در اختیار سرمایه گذاران مسلط کشورهای غربی قرار بگیرد.

الگوهایی که برای حذف تعرفه ها و یارانه ها در حوزه های مختلف به عنوان پیش شرط پیوستن کشور متقاضی به این سازمان تجارت جهانی استفاده می شد، آنقدر سنگین بود که حتی کشورهای غربی عضو آن هم نمی توانستند نسبت به مراعات صد در صدی این شرایط تضمین بدهند. یعنی نه تنها حذف یارانه ها و تعرفه ها در عرض پنج سال توسط قدرت های مسلط اقتصادی عملی نشد بلکه در حوزه کشاورزی که دارای مهلت ده ساله بود در بسیاری از موارد با عقب گرد مواجه شده و نه تنها تعرفه ها حذف نشد و یارانه ها متوقف نشد بلکه با ارائه یارانه های بیشتر نیز همراه گردید.

واضح است که سرمایه های ضعیف و قلیل در کشورهای جهان سوم قدرت رقابت و برابری با سرمایه های بزرگ, انباشته و هماهنگ کشورهای پیشرفته صنعتی را ندارد. استفاده از مبحث مزیت نسبی در تولید کالاها در اشل جهانی موجب قطبی شدن تولید و افزایش ضریب ضربه پذیری اقتصاد کشورهای ضعیف می شود. افزایش ضریب ضربه پذیری اقتصادی به نوبه خود موجب افزایش روند وابستگی های سیاسی و فرهنگی به کشورهای مسلط جهان می گردد.

این برنامه ریزی که اهداف طویل المدت استعماری و استثماری را با خود به همراه داشته و دارد, به دلایلی چند از توفیق عام برخوردار نبود و عدم ارائه مجوز ورود به کشورهایی نظیر روسیه و ایران و بسیاری از کشورهای دیگر از یک طرف و عدم رعایت قطع تعرفه و یارانه در کشورهای عضو در ظرف زمانی مورد نظر (به دلیل فشارهای داخلی بازار و سرمایه و تحولات بین المللی تاثیر گذار بر اقتصادهای بزرگ نظیر مداخلات نظامی ناتو و آمریکا در افغانستان و عراق و لیبی) از طرف دیگر، در خنثی کردن روند جهانی شدن اقتصاد نقش اساسی داشته است.

با وجود اینکه بسیاری از اقتصاد دانان با بررسی ظواهر شکیل و زیبا و اینکه همه کشورهای جهان برای تداوم صادرات و واردات خود ناچار از پیوستن به سازمان تجارت جهانی هستند و برای اینکه در آینده با معضلاتی رو به رو نشویم توصیه می کردند که با تغییر شرایط تولید داخلی و استانداردسازی جهت کاهش و قیع تدریجی حمایت های یارانه ای و کلاً اقتصادی کردن روند تولید ملی خودمان را با شرایط جدید جهانی تطبیق بدهیم، نسبت به عدم آمادگی ایران بنا به تعبیر خود آلارم های خطر را روشن کرده و آینده را بسیار تیره و تار نشان می دادند و ضرورت دادن امتیاز و تن دادن به همه شرایط، و لابی کردن با کشورهای موثر در تصمیم گیری های سازمان برای کسب رضایت جهت عضویت ایران اقدام نمایند.
ادامه در ادامه مطلب

قبل از آغاز یک کسب و کار باید مطمئن شوید که مفهومی که در ذهن دارید قابل اجراست. بهتر است ابتدا یک نمونه کار انجام دهید و نتیجه را ارزیابی کنید.

۱-  بزر گ بیندیشید ولی با یک کار کوچک آغاز کنید.

۲-  قبل از آغاز یک کسب و کار باید مطمئن شوید که مفهومی که در ذهن دارید قابل اجراست. بهتر است ابتدا یک نمونه کار انجام دهید و نتیجه را ارزیابی کنید. بیندیشید که چگونه میتوانید تئوری خود را در یک مقیاس کوچک بیازمائید، قبل از اینکه متعهد کاری بزرگ از قبیل قرارداد رهن و یا خرید مکان شوید.

۳-  اگر حتی بتوانید حداقل یک مشتری پیدا کنید و به شما ثابت شد که طرح مورد نظرتان قابل اجراست این شانس را دارید که این موفقیت ،دفعات دیگری نیز برایتان تکرار گردد.

۴-  با بودجه محدود کار کنید. اگر تجهیزات قدیمی‌تان قابل استفاده هستند، تجهیزات جدید تهیه نکنید. معامله پایاپای بهترین روش تهیه تجهیزات مورد نظرتان است.

۵-  بدون داشتن یک طرح کسب و کار جامع که حاوی کلیه جزئیات باشد به آغاز یک کسب و کار جدید مبادرت نورزید .

۶-  یک حسابدار می‌تواند به شما در مسائلی نظیر گردش نقدینگی، نقطه سربه سر و صورت سود و زیان کمک کند.

۷-  بانکها به مراتب ارزان‌تر از شرکا هستند و مشکل کمتری نیز در مواجهه با آنها دارید.داشتن یک شریک مانند ازدواج بدون وجود عشق است. زندگی شما در اینصورت از آن خودتان نخواهد بود. البته به یاد داشته باشید که آغاز یک کسب و کار با یک شریک بی‌نهایت بهتر از عدم آغاز یک کسب و کار است.

۸-  وقتی یک شریک دارید باید به نظرات اونیز توجه کنید. در شراکت بدون رسیدن به توافق لازم هر تلاشی به بن بست خواهید رسید.

۹-  مسئله دیگر، مدیر عامل بودن و داشتن رای اکثریت است. این دلیل دیگری است که آگاه باشید هیچ‌گاه بیش از ۴۹ درصد از سهام شرکت خود را واگذار نکنید، البته اگر تمایل دارید که کنترل اوضاع به دست خودتان باشد!!

۱۰-  آیا برای کسب و کار شما بازار وجود دارد؟ وسعت این بازار چقدر است؟

تحقیقات بازار بسیار مهم و اساسی است. بهتر است به جای ایجاد بازار جدید، بازارهای موجود را پیدا کنید.

ادامه در ادامه مطلب